Home / កសិកម្ម / បទពិសោធន៍ចិញ្ចឹមត្រីអណ្តែងក្នុងរណ្តៅប្លាស្ទិក (កសិករ រស់ ម៉ៅ)

បទពិសោធន៍ចិញ្ចឹមត្រីអណ្តែងក្នុងរណ្តៅប្លាស្ទិក (កសិករ រស់ ម៉ៅ)

ការចិញ្ចឹម​ត្រី​ក្នុង​រណ្ដៅ​ប្លា​ស្ទិក ជា​បទពិសោធន៍​មួយ​ដែល​ពេញ​និយម​របស់​កសិករ។ ក្រោយពី​បាន​អាន​ទស្សនា​វ​ដ្តី​កសិក​រ​តែង​តែ​ចាប់អារម្មណ៍ ហើយ​យក​ទៅ​អនុវត្តតាម​បាន​ជោគជ័យ​គ្រប់ៗ​គ្នានៅ​តាម​គ្រប់​តំបន់។ បច្ចេកទេស​នេះ​មាន​លក្ខណៈ​ងាយស្រួល និង​លក្ខខណ្ឌ​សមស្រប​សម្រាប់​កសិករ​ដែល​មាន​ដី​តូច និង​ចំណាយ​អស់​តិច។ ក្រោយ​ពី​ចិញ្ចឹម​បាន ៦ខែ គាត់​ចាប់​លក់បាន ២០គីឡូក្រាម​ម្តង ដោយ​ត្រី​មួយ​មាន​ទំងន់ ៣ខាំ និង​ចាប់​លក់បាន ៣ដង។ ការចិញ្ចឹម​ត្រី​នេះ អាច​ធ្វើឲ្យ​ជីវភាព​គាត់​បាន​ល្អប្រសើរមួយកំរិត។

​លោកពូ រស់ ម៉ៅ រស់នៅ​ភូមិ​ចោមពល ​ឃុំ​ពពេល ស្រុក​ត្រាំកក់ ខេត្ត​តាកែវ មាន​ប្រសាសន៍ថា ការ​ដែលគាត់​ចិញ្ចឹម​ត្រី​បានល្អ​នេះ​ដោយសារតែ​អនុវត្ត​តាម​បច្ចេកទេស​ដូចខាងក្រោម៖

១.​ ការជ្រើសរើស​ទីតាំង

​កន្លែង​ចិញ្ចឹម ត្រូវជ្រើ​សរើស​មើល​ក្បែរ​ប្រភពទឹក​ងាយស្រួល​ផ្លាស់ប្តូរ​ទឹក ដី​ទួល​ខ្ពស់​មិន​លិច​ទឹក និង​ជា​កន្លែង​វាល​មិន​ម្លប់​ពេក ហើយ​នៅ​ជិត​ផ្ទះ​ងាយស្រួល​មើលថែរក្សា។​

២.​ ការរៀបចំ​កន្លែង​ចិញ្ចឹម

​​គាត់​រៀបចំ​រណ្តៅ​ដែល​មាន​ទំហំ​បណ្តោយ ៤ម៉ែត្រ ទទឹង២,៥ម៉ែត្រ និង​ជម្រៅ ០,៩ម៉ែត្រ (៩តឹក)។ រណ្តៅ​គាត់​ជីក​ឲ្យមាន​ជើងទេ កុំ​ឲ្យ​បាក់​ដី រួច​ក្រាល​ថង់​ប្លា​ស្ទិក​ឲ្យ​សល់​ប្រហែល២តឹកចេញ​ពី​មាត់​រណ្តៅ ដើម្បី​ដាក់​ដី​ទប់​ពីលើ។ ក្រោយពេល​ក្រាល​ហើយ គាត់​បាន​ដាក់​ភក់​បាត​ត្រពាំង​កំរាស់១តឹកសព្វ​ពេញ​បាត​រណ្តៅ ក្រោយមក​គាត់​បាន​បាច​កំបោរ​ចំនួន២ខាំ ដើម្បី​សម្លាប់​មេរោគ​ក្នុង​រណ្តៅ បន្ទាប់មក​ទុកចោល​រយៈពេល២ថ្ងៃ ទើប​បូមទឹក​ចូល​ឲ្យ​ពេញ​រណ្តៅ។ ដើម្បី​បង្កើត​ប្លង់តុង (សត្វល្អិត​ជា​ចំណីត្រី) គាត់​​បានដាក់ទន្រ្ទានខែត្រចំនួន២ដុំ (មួយដុំប្រហែល ១គីឡូក្រាម) និងបាន​ដាក់​អាចម៍គោ​ចំនួន២គីឡូក្រាម ដោយ​ខ្ចប់​នឹង​ស្បៃ​ឈឹប ដើម្បី​ងាយស្រួល​រំលាយសារ​ធាតុ។ រយៈពេល១សប្តាហ៍ ក្រោយពីទឹក​មាន​ប្លង់តុង​ល្អ​ហើយ គាត់​ស្រង់​ទន្ទ្រាន​ខែត្រ និង​លាមក​គោ ទើប​អាច​ដាក់​កូន​ត្រី​ចិញ្ចឹម​បាន។

៣. ការដឹកជញ្ជូន​ និង​បរិមាណ​លែង​កូន​ត្រី​

​កូន​ត្រី​របស់គាត់​ដែល​ដាក់​ចិញ្ចឹម​បាន​ទិញ​មក​ពី​ស្ថានីយ៍​ភ្ញាស់​កូន​ត្រី។ ក្រោយ​​ពេល​មកដល់​ផ្ទះ គាត់​បាន​ដាក់​ថង់​កូន​ត្រី​ក្នុង​រណ្តៅ​ដែល​មាន​ដាក់​ទឹក​ពេញ ហើយ​មាន​ប្លង់តុង​រយៈពេល១០នាទី ដើម្បី​ឲ្យ​កូនត្រី​មានភាព​ស៊ាំនឹង​ទឹក។ ក្រោយមកទៀត គាត់​បាន​ស្រាយ​មាត់​ថង់ ហើយ​បាចទឹក​បញ្ចូល​បន្តិច​ម្តងៗ​ឲ្យ​កូនត្រីចេញ​តាម​ដំណើរ​កុំ​ឲ្យ​កូន​ត្រី​មាន​ភាព​ភ័យរន្ធត់។ កូន​ត្រី​ដែល​គាត់​ដាក់​ចិញ្ចឹម​មាន​ចំនួន ៤២០ក្បាល។ ក្នុងនោះ​ត្រីអណ្តែង​ស្រែ​គាត់​ដាក់​ចំនួន​២០​ក្បាល ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​ក្រៀវ​ដោយ​យក​កន្ត្រៃ​កាត់​ក្រចក​ចុង​ធ្មុង​វា​ចោល ដើម្បី​វា​លូតលាស់​លឿន (កុំ​កាត់​ជ្រៅ​ពេក)។​

៤.​ ប្រភេទ​ចំណី និង​ការផ្តល់​ចំណី​

​​ចំណី​ដែល​គាត់​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​ត្រី​ស៊ីមាន កន្ទក់ កណ្តៀរ ពោះវៀន​មាន់ ទា ពស់​ងាប់ ជន្លេន។ ចំណី​កូន​ត្រី​ដំបូង​គឺ បាយ បបរ​លាយ​ជាមួយ​កន្ទក់ ចំណី​នេះ​ឲ្យ​ស៊ី​រយៈពេល ១សប្តាហ៍ ក្រោយមក​គាត់​បន្ថែម​ចំណីផ្សេងទៀត​ដូចជា កណ្តៀរ ជន្លេន​ងាប់ និង​បាយ​លាយ​ជាមួយ​កន្ទក់​ឲ្យ​ស៊ីចំនួន​ពីរ​ដង​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ (ចំនួន​កន្ទក់ ១គីឡូក្រាម)។​

៥.​ ការគ្រប់គ្រង និង​ថែទាំ​

​ចំពោះ​ទឹក គាត់​ប្តូរ ១ខែម្តង ដោយ​ដង​ចេញ ៥ប៉ោ​ត និង​ដង​ដាក់​វិញ ៥ប៉ោ​ត ហើយ​គាត់​បាន​ធ្វើ​របាំង​ស្បៃ​ការពារ​ជុំវិញ​មាត់​រណ្តៅ ដើម្បី​ការពារ​សត្វ​ជ្រូក គោ មាន់ ទា និង​ពិសេស​ការពា​រការ​លោត​ចេញ ឬឡើង​ពី​រណ្តៅ។ នៅ​ពេល​ដាក់​ចំណី គាត់​តែង​តែ​គោះ​ឈើ​ដើម្បី​ហៅ​ត្រី​ឲ្យ​ស៊ី​ចំណី។ ក្រៅ​ពី​គាត់​ផ្តល់​ចំណី គាត់​តែង​មើល​ជុំវិញ​រណ្តៅ​ក្រែង​មាន​ពស់ ឬ កង្កែប ឬ កណ្តុរ កាត់រ​បាំង​របស់គាត់។​

៦.​ ការប្រមូល​ផល​

​ក្រោយ​ពី​ចិញ្ចឹម​បាន​រយៈពេល ៦ខែ ត្រី​អណ្តែង​របស់គាត់​លូតលាស់​លឿន​ពី ២,៥ខាំ ទៅ ៣ខាំ ក្នុង​មួយ​ក្បាល។ គាត់​ប្រមូល​ផល​ដោយ​ដង​លក់​ម្តង​ចំនួន ២០គីឡូក្រាម។ លក់​បាន​ចំនួន ៣ដង ទើប​អស់។​ សរុប​នៃ​ការលក់​ត្រីទាំងអស់​បាន ៣៦០.០០០ រៀល​​​​។ ក្នុង​ការចិញ្ចឹម​ត្រី​នេះ ​គាត់​ចំណាយ​ទិញ​កូន​ត្រី ៣៦.០០០រៀល ថង់​ប្លា​ស្ទិក ៥០.០០០រៀល (ថង់ប្លា​ស្ទិក​អាច​ប្រើ​បាន ៣​​ដង) ស្បៃ​ឈឹប ១២.០០០រៀល។ សរុប​គាត់​ចំណាយ​អស់ ៩៨.០០០រៀល។ ដូចនេះ គាត់​ចំណេញបាន​ចំនួន​ ២៦២.៦០០រៀល ដោយ​មិន​គិត​ពី​ការបិភោគក្នុង​គ្រួសារ។​

៧.​ ចំណាប់​អរ​ម្មណ៍​

​តាមរយៈ​ការចិញ្ចឹម​ត្រី​ដែល​ទទួល​ជោគជ័យ​នេះ លោកពូ​បាន​មានប្រសាសន៍ថា ការចិញ្ចឹម​នេះ​មិន​ចំណាយពេល​ច្រើន មិន​លំបាក​ថែទាំ មិន​ចំណាយ​ទន់​ច្រើន មិន​ត្រូវការ​កន្លែង​ធំ ពិសេស​ចំណីងាយ​រក​មិន​ចាំបាច់​ទិញ​គេ។ ម្យ៉ាងទៀត​អាច​ផ្គត់ផ្គង់​ធ្វើ​ម្ហូប​បរិភោគ​ប្រចាំថ្ងៃ ហើយ​ឆ្នាំក្រោយ​គាត់​នឹង​ពង្រីក​ថែម​មួយ​រណ្តៅ​ទៀត និង​ជួយ​ផ្សព្វផ្សាយ​ដល់​អ្នក​ភូមិ​ឲ្យ​គាត់​យល់ ហើយ​ចិញ្ចឹម​ដូច​គាត់​ដែរ៕

ប្រភព ទស្សនាវដ្តីកសិករ

សហគមន៍សម្បូរសប្បាយ

 

Loading...

អំពី sambosabay

Avatar
សហគមន៍សម្បូរសប្បាយ (ស៣) គឺជាសហគមន៍ដែលមានប្រជាពលរដ្ឋនៅមូលដ្ឋានចេះសហការរួបរួមជួយគ្នាទៅវិញទៅមកឲ្យចេះដាំដុះ និងចេះផលិតដើម្បីទប់ស្កាត់ផលិតផលនាំចូលពីខាងក្រៅរួចឈានទៅរកការនាំចេញទៅក្រៅប្រទេសវិញធ្វើឲ្យសកម្មភាពសេដ្ឋកិច្ច សង្គមកិច្ច កសិ​-កម្ម សិប្បកម្ម ពាណិជ្ជកម្ម វប្បធម៌និងបរិស្ថាននៅមូលដ្ឋានរស់រវើក និង មានការអភិវឌ្ឍនៅមូលដ្ឋានប្រកបដោយភាពរុងរឿង។ ​

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

អ្នកស្រី ញ៉ែម សុវណ្ណរី ម្ចាស់ពានរង្វាន់លេខ១ មេគោក្រមុំ ៣ក្បាល

អ្នកស្រី ញ៉ែម សុវណ្ណរី អាយុជាង៤០ឆ្នាំ រៀនថ្នាក់ទី៩ រស់នៅភូមិពោធិព្រះសង្ឃ ឃុំតាភេម ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ​។អ្នកស្រី​បានគាំទ្រដោយ​អង្គការសេដាក ទាក់ទងនឹងបច្ចេកទេសកសិកម្មតាមគោលការណ៍ធម្មជាតិ ជំនាញការរៀបចំសហគមន៍ ការគ្រប់គ្រងដឹកនាំ និងការអភិវឌ្ឍខ្លួននៅឆ្នាំ២០០៤។