Home / កសិកម្ម / បទពិសោធន៍ដាំប៉េងប៉ោះ (កសិករ នឹម សុវណ្ណ)

បទពិសោធន៍ដាំប៉េងប៉ោះ (កសិករ នឹម សុវណ្ណ)

លោកពូ នឹម​ សុវណ្ណ​ មានអាយុ៤២ឆ្នាំ ជាកសិកររស់នៅភូមិព្រៃរោង ឃុំជង្រុក ស្រុកគងពិសី ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ គាត់បានសហការជា​​មួយអង្គការសេដាកនៅឆ្នាំ២០០៩​ ហើយបច្ចុប្បន្ន គាត់មានតួនាទីជាប្រធានសមាគមភូមិ និងជាកសិករបង្គោលក្នុងគំរោងការកសាងសហគមន៍កសិដ្ឋានជាកល្ខណៈគ្រួ​សារអាស្រ័យខ្លួនឯង (BSFC)។ តាមរយៈការប្រែប្រួលលើផ្នែកចំណេះដឹងនេះនិងរួមផ្សំបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លូនរបស់គាត់ខ្លះៗ គឺធ្វើ​ឲ្យគាត់មានបច្ចេកទេសល្អក្នុងការដាំប៉េងប៉ោះដោយមិនប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី ហើយទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់និងលក់បានថ្លៃដែលបទពិសោធន៍នេះសូមបង្ហាញជូនដូចខាងក្រោម។

១. ការជ្រើសរើសពូជ

ពូជដែលគាត់បានដាំនោះ គឺគាត់បានទិញមកពីផ្សារ។ លោកពូតែងតែអានអក្សរ ​និងស្លាកសញ្ញា​​នៅលើកំប៉ុងមុននឹងទិញ ​គាត់អានកាលបរិឆ្ឆេទផុតកំណត់របស់ពូជមានរយៈពេលវែងឬខ្លី និងជាប្រភេទពូជមានតម្រូវការទីផ្សារ​និងលក់បានថ្លៃ។

២. ការរៀបចំថ្នាល​ និងការព្រួសគ្រាប់

ថ្នាលដែលលោកពូបានធ្វើ គឺមានទំហំទទឹង​៧តឹក និងបណ្តោយ​៣ម៉ែត្រ។ គាត់បានប្រមូលដីមមោកក្រោមម្លប់ឈើមកដាក់លើថ្នាលក្នុងបរិមាណ៧អម្រែកដោយជ្រុំវាឲ្យម៉ដ្ឋល្អ និងរើសកំទេចកំទីមិនល្អចេញ រួចហាលទុកឬគ្របទុករយៈពេល៧ថ្ងៃ។ បន្ទាប់ មកគាត់បានយកគ្រាប់ពូជដែលត្រៀមទុកនោះមកព្រួសលើថ្នាលនោះតែម្តង (បរិមា​ណ៣ក្រាម)។ បន្ទាប់ពីព្រួសគ្រាប់រួច គាត់បានយកដីមមោកម៉ដ្ឋល្អ មករោយពីលើគ្រាប់ពូជនោះ រួចក្រាលកំទេចចំបើងពីលើទៀត។ បន្ទាប់មកស្រោចទឹកឲ្យសើមល្មម​​  រួចគ្របស្លឹកដូងពីលើរយៈពេល២ថ្ងៃ ទើបបើកគំរបចេញ​ស្រោចទឹកពីរដង (ព្រឹក​ ល្ងាច) នៅរដូវប្រាំង។  នៅរដូវវស្សាគាត់យកស្បៃ ឈឹបមកគ្របពីលើដើម្បីកុំឲ្យជក់ទឹក។បន្ទាប់ពីដុះបាន១៥ទៅ២០ថ្ងៃ គាត់ដកកូនប៉េងប៉ោះថ្លោសៗ​ដាក់ផ្សាំក្នុងកន្ទោងរយៈពេល​៧ថ្ងៃបន្តទៀតទើបយកវាទៅដាំនៅក្នុងរណ្តៅ។

៣. ការរៀបចំដីដាំ និងការដាំ

គាត់បានកាប់ផ្លាក់ដី និងរាស់ឲ្យបានបីសារ ដើម្បីឲ្យដីម៉ដ្ឋល្អព្រមទាំងរោយជីកំប៉ុស្តដែលត្រៀមទុកនោះឲ្យដូចថ្នាលព្រួសកូនរួចភ្ជួរលុបជី និងលើកជារងដែលមានទំហំទទឹង១ម៉ែត្រ បណ្តោយតាមស្ថានភាពដី និងកំពស់រងប្រវែង២តឹក។​ ចន្លោះរងពីរងមួយទៅរងមួយប្រវែង៤តឹក ហើយគំលាតពីគុម្ពមួយទៅគុម្ពមួយប្រវែង៦តឹក។គាត់ដាំចំកណ្តាលផ្ទៃរងតែមួយជួរ។​គាត់បានដកកូនប៉េងប៉ោះថ្លោសៗយកទៅដាំក្នុងរណ្តៅដោយក្នុងមួយរណ្តៅដាំ១ដើម​។ក្រោយពីដាំបានរយៈពេល១សប្តាហ៍​​ គាត់ជ្រុំគល់ថែមជី​ និងសំអាតស្មៅជាប្រចាំបើវាដុះច្រើន។ គាត់កំចាត់ដង្កូវជាប្រចាំនៅពេលព្រឹកនិងល្ងាចតាមរយៈការចាប់ដោយដៃ។ បើស្ថានភាពរាំងស្ងួត គឺគាត់ស្រោចទឹកឲ្យសើមជាប្រចាំ។ លុះដល់ប៉េងប៉ោះចាប់មានផ្លែគាត់ចាប់ផ្តើមជម្រះធាងចាស់ៗ​ឲ្យប៉េងប៉ោះទទួលពន្លឺបានគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីជួយឲ្យផ្លែធំៗល្អៗ។
ប្រវែង៦តឹក។គាត់ដាំចំកណ្តាលផ្ទៃរងតែមួយជួរ។​គាត់បានដកកូនប៉េងប៉ោះថ្លោសៗយកទៅដាំក្នុងរណ្តៅដោយក្នុងមួយរណ្តៅដាំ១ដើម​។

៤. ការប្រមូលផល

ក្រោយពីដាំបានរយៈពេល៦៥ថ្ងៃ គាត់បានចាប់ផ្តើមបេះផ្លែដំបូងលក់បណ្តើរៗ​ព្រមទាំងបេះជារៀងរាល់ថ្ងៃប្រមាណ ​៤០kg ក្នុងមួយថ្ងៃ។ បេះរយៈពេល៣០ថ្ងៃទើបអស់ផ្លែ (២ថ្ងៃបេះម្តង) គាត់ប្រមូលផលសរុបបានចំនួន ១.២៧០kg ក្នុងនោះលក់ប្រមាណ ១.០១០kg ដែលបានទឹកប្រាក់ចំនួន២.៩០៨.០០០រៀល។ការលក់នេះមិនបានគិតទៅលើការបរិភោគក្នុងគ្រួសារឡើយ។

ការវិភាគចំណូលចំណាយ

ការចំណាយ ចំណូល
 ​    –  ពូជ ​​ ​​១៩.០០០រៀល

​  –   បូមទឹក ២២.៥០០រៀល

–       លាមកមាន់ ​៣៩.០០០រៀល

–       កំលាំងពលកម្ម ៣០ថ្ងៃមួយថ្ងៃ

២០.០០០រៀល សរុប ៦០០.០០០រៀល

     ​លក់បានចំណូល ២.៩០៨.០០០រៀល
          សរុបការចំណាយ ៦៨០.៥០០រៀល          សរុបចំណូល ​២.៩០៨.០០០រៀល
ប្រាក់ចំណេញសុទ្ធ​ ២.២២៧.៥០០រៀល

៥. ចំណាប់អារម្មណ៍

តាមរយៈការដាំប៉េងប៉ោះនេះ លោកពូសង្កេតឃើញថា គាត់ទទួលបានទិន្នផលខ្អស់ និងប្រាក់ចំណូលខ្ពស់ដោយសារគាត់ដាំទាន់ពេលវេលា ជាពិសេសស្របតាមតម្រូវ ការទីផ្សារ និងមានការត្រៀមទុកជាមុននូវជីធម្មជាតិសំរាប់ការដាំដុះនិងការថែទាំបានល្អ។

សរុបនូវបទពិសោធន៍​និងបច្ចេកទេសសំខាន់ៗក្នុងការដាំប៉េងប៉ោះ

  • ជ្រើសរើសពូជដែលមានកាលបរិច្ឆទច្បាស់លាស់​ និងរយៈពេលផុតកំណត់វែង
  • រៀបចំថ្នាលបណ្តុះកូនឲ្យបានល្អ​​ និងប្រើដីមមោកឲ្យបានច្រើន
  • ព្រួសគ្រាប់រង្វើល ដើម្បីធានាកូនបានថ្លោសល្អ
  • រៀបចំដីសំរាប់ដាំដុះឲ្យបានល្អ​ និងដាំក្នុងចន្លោះគុម្ពសមស្រប
  • ផ្លែប៉េងប៉ោះគាត់ប្រមូលផលបណ្តាក់គ្នា និងរាល់ក្រោយការប្រមូលផលត្រូវថែមជីភ្លាម ដើម្បីឲ្យផ្លែបនុ្ត​នៅតែធំនិងថ្លោស៕

អ៊ូច វិទូ

សហគមន៍សម្បូរសប្បាយ     

Loading...

អំពី sambosabay

សហគមន៍សម្បូរសប្បាយ (ស៣) គឺជាសហគមន៍ដែលមានប្រជាពលរដ្ឋនៅមូលដ្ឋានចេះសហការរួបរួមជួយគ្នាទៅវិញទៅមកឲ្យចេះដាំដុះ និងចេះផលិតដើម្បីទប់ស្កាត់ផលិតផលនាំចូលពីខាងក្រៅរួចឈានទៅរកការនាំចេញទៅក្រៅប្រទេសវិញធ្វើឲ្យសកម្មភាពសេដ្ឋកិច្ច សង្គមកិច្ច កសិ​-កម្ម សិប្បកម្ម ពាណិជ្ជកម្ម វប្បធម៌និងបរិស្ថាននៅមូលដ្ឋានរស់រវើក និង មានការអភិវឌ្ឍនៅមូលដ្ឋានប្រកបដោយភាពរុងរឿង។ ​

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

បទពិសោធន៍ស្ទូងស្រូវ​ ប.វ.ស. ដោយគ្របចំបើង

បងស្រី វ៉ាត សុភី ជាកសិកររស់នៅភូមិដំរីឆ្លង ឃុំខ្នារពោធិ៍ ស្រុកសូត្រនិគម ខេត្តសៀមរាប។ គាត់បានសហការជាមួយអង្គការហ្រ្គេត នៅដើមឆ្នាំ២០១០ ទៅលើបច្ចេកទេស ប.វ.ស. នៅលើផ្ទៃដី ៨១អារ​ដោយប្រើពូជស្រូវផ្ការំដួលចំនួន១២គីឡូក្រាម។